Maaikes regenbooggezin – Wat een leuk kind heb je
Je eigen kinderen zijn natuurlijk altijd je engeltjes. Je liefjes, schatjes en de mooiste van allemaal. Maar verder vergelijk je natuurlijk nooit… Ik ben uiteraard erg gek op mijn kinderen en ik vind ze fantastisch! Maar nee, niet altijd nee. Soms halen ze me het bloed onder de nagels vandaan, drijven ze me tot wanhoop, en kan ik de rommel en het lawaai dat ze maken, of het constante ‘mama?’ even niet verdragen.
De jongste doet zijn grote broers graag na. In alles. In de leuke dingen, maar ook de stoute
Ingewikkeld gedrag
Met de oudste zijn we inmiddels aan het uitzoeken hoe het komt dat hij op school blijft vastlopen.
Met de middelste blijft het zoeken naar de juiste aanpak. We weten inmiddels dat een groot deel van zijn ‘ingewikkelde’ gedrag komt door een B12 tekort. Maar hij is ook een prikkelgevoelig kind, die de prikkels intens beleeft en verwerkt. En graag zelf de touwtjes in handen heeft.
De jongste doet zijn grote broers graag na. In alles. In de leuke dingen, maar ook de stoute. In de woorden die hij toch moet leren, maar ook de woorden die je liever niet uit de mond van een peuter van 2,5 hoort.
Vorig schooljaar had Joep het heel zwaar. Zijn B12 tekort was nog niet vastgesteld en behandeld, dus achteraf gezien, moet hij zich verschrikkelijk gevoeld hebben. Zo gedroeg hij zich ook. We hebben hem wel eens eerder moeten ophalen van school, dagjes thuis gehouden, omdat hij te moe was. We hebben veel gesprekken gehad met de juf, plannen opgesteld. Nu we eindelijk een goede frequentie gevonden hebben om de vitamine B12 via infecties toe te dienen, hebben we weer een vrolijk en minder angstig kind. Een kind die zelf tot spelen komt, niet meer constant intens moe is, die makkelijker aan te sturen is en makkelijker te corrigeren is.
Ik moet altijd een beetje fronsen als ouders moeten huilen als hun kind terugkomt van kamp
Op kamp
Onze kinderen gaan naar een Jenaplanschool. Binnen het Jenaplanonderwijs is het vrij gewoon om vanaf groep 3 op kamp te gaan aan het begin van het schooljaar. Zo ging ook Joep vorige week voor het eerst op kamp. Wij hielden ons hart vast. Drie dagen en twee nachten in een andere omgeving, buiten zijn vaste routines, heel erg veel prikkels en met zo’n 90 kinderen en heel veel ouders om je heen. Ga er maar aan staan als 6 jarig, prikkelgevoelig kind met een heel erg sterke eigen wil. En een B12 tekort waardoor je energie vaak wegstroomt als water door een vergiet.
Maar wat had hij er veel zin in! En wat is het goed voorbereid door school en de ouders die meegingen!
Hij vond het fantastisch! Hij heeft intens genoten. Voor het slapen gaan was het kort een beetje huilen omdat hij ons miste, maar dat was snel over en hij heeft uiteindelijk heerlijk geslapen.
Ik moet altijd een beetje fronsen als ouders moeten huilen als hun kind terugkomt van kamp, of van schoolreis. Of juist als ze vertrekken. Maar nu had ik het ook. Ik was een van die trotse glimmoeders. (Ik heb niet gehuild, maar de prop in mijn keel was aanzienlijk…) Ik was zo trots op hoe hij het gedaan heeft tijdens kamp! Er is geen onvertogen woord gevallen, geen boze bui, geen gedoe geweest. (Nu hielp het ook wel dat er wat ‘ongezond’ gegeten werd, dat is altijd lekker. En dat hij 3 dagen niet gedoucht of omgekleed heeft. Dus die strijd hoefde al niet geleverd te worden.)
Wat een leuk kind heb je
Ik was zo ‘bang’ voor een telefoontje, of berichtje, met wat hij nou weer gedaan heeft. Of dat hij opgehaald moest worden, omdat hij het niet trok en weer zou vervallen in ‘ingewikkeld’ gedrag. Dat gebeurde niet en mijn opluchting was enorm. De trots nog groter! Wat een verschil met vorig jaar. Wat een groei en wat een rust.
Terwijl ik bij de bus stond te wachten om de bagage van alle kinderen eruit te halen keerde een moeder zich naar me toe en zei: ‘Ik lag bij Joep op de slaapzaal. Wat een leuk kind heb je!’ Ik had haar wel kunnen zoenen! Dát wil je horen als moeder. Als moeder die zich zorgen maakt om haar kind. Om hoe hij de wereld soms ervaart. Om de strijd die je voert, voor je kind en met je kind. Dan wil je horen dat het geen rotkind is. Een kind met alleen maar ingewikkeld gedrag. Nee, dan hoor je graag dat je zo’n leuk kind hebt.
En potdomme, dat is ie!
Meer over Maaike en haar blogs
Heb je een vraag voor Maaike? Stel deze dan onder de betreffende blog of mail naar info@pinkparents.nl t.a.v. ‘Maaikes regenbooggezin’. Maaike geeft graag antwoord op je vraag of zal deze meenemen in één van haar volgende blogs.
Op de hoogte blijven van Maaikes verhaal? Meld je aan voor de nieuwsbrief onderaan de pagina.